Nasz Blog

RĘKAWICE – RODZAJE, JAK DOBRAĆ JE DO WŁASNYCH POTRZEB I NA CO ZWRÓCIĆ UWAGĘ PRZY ZAKUPIE?

 

Rodzaje rękawic przeznaczonych do stosowania przez pracowników zatrudnionych w branży medycznej są zróżnicowane w zależności od grupy zawodowej, dla której są one dedykowane. Wiąże się to z rodzajem zagrożeń, na które są eksponowane ręce pracowników, a także ze specyfiką wykonywanych przez nich czynności zawodowych.

Zadania rękawic medycznych:

Podstawowym zadaniem rękawic jest minimalizacja bezpośredniego zakażenia przy kontakcie z pacjentem i zapobieganie przenoszeniu zarazków na innych pacjentów. W tym celu każdego pacjenta należy traktować jako potencjalne źródło zakażeń. Przy prawdopodobnym kontakcie z krwią, płynami ustrojowymi, śluzówkami, uszkodzoną skórą konieczne jest ubranie rękawic. Do jednej procedury i jednego pacjenta należy używać jednej pary rękawic. Rękawice są wyrobem jednorazowego użytku, a ich ponowne użycie może być przyczyną zakażenia personelu medycznego.

Kiedy stosować podwójne rękawice:
Użycie podwójnych rękawic służy obniżeniu ryzyka zakażeń. Zastosowanie takiego rozwiązania zaleca się w przypadku narażenia pracowników służby zdrowia na: procedury z ekspozycji (możliwe zakażenie wirusem HIV, WZW) oraz możliwe przebicia rękawicy (protezowe operacje ortopedyczne, położnictwo, operacje piersiowo-sercowe i ginekologiczne).
Przy zakładaniu podwójnych rękawic najlepiej wykorzystać rękawice bezpudrowe oraz kolorowe rękawice wewnętrzne w celu szybszego wykrycia perforacji. Uszkodzone rękawice należy niezwłocznie zmienić.

Normy rękawic:

Zgodnie z obowiązującymi obecnie postanowieniami w Unii Europejskiej, rękawice medyczne, z uwagi na ich podwójne przeznaczenie, podlegają ocenie zarówno w odniesieniu do wymagań dyrektywy dotyczącej wyrobów medycznych, jak i dyrektywy dotyczącej środków ochrony indywidualnej. W przypadku obydwu dyrektyw funkcjonują normy zharmonizowane określające wymagania i metody badań dla rękawic, stosowane w ich ocenie w celu potwierdzenia zgodności z zasadniczymi wymaganiami danej dyrektywy.
W przypadku dyrektywy dotyczącej wyrobów medycznych normami zharmonizowanymi, które określają wymagania i metody badania dla rękawic medycznych są następujące normy:
– EN 455-1,
– EN 455-2,
– EN 455-3,
– EN 455-4.
Wymagania stawiane rękawicom medycznym według wymienionych norm dotyczą nieobecności dziur, właściwości fizycznych, oceny biologicznej i oceny okresu trwałości. W przypadku dyrektywy dotyczącej środków ochrony indywidualnej nie ma oddzielnej normy zharmonizowanej ani oddzielnej grupy wymagań dotyczących rękawic przeznaczonych dla personelu medycznego. W ich ocenie stosuje się normę: EN 374-1, w której określono wymagania dla rękawic chroniących przed chemikaliami i mikroorganizmami oraz kolejne części tej normy, w których opisane są metody badań: EN 374-2 i EN 374-3. Obecnie zatem, poza badaniami zgodnymi z kolejnymi częściami wymienionej normy EN 455 i oceną rękawic medycznych w kontekście spełnienia wymagań dyrektywy medycznej, wykonuje się dla nich również komplet badań przewidzianych dla rękawic chroniących przed chemikaliami i mikroorganizmami.
Zakres badań obejmuje m.in. odporność na działanie czynników mechanicznych (odporność na ścieranie, przecięcie, przekłucie i wytrzymałość na rozdzieranie), odporność na przesiąkanie (badania nieszczelności), odporność na przenikanie co najmniej jednej substancji chemicznej. Wyniki przeprowadzonych badań laboratoryjnych są uwzględniane w ocenie typu WE rękawic medycznych, która kończy się wydaniem dla rękawic certyfikatu oceny typu WE.

AQL:
Warto wspomnieć również o najpopularniejszym standardzie stosowanym przy inspekcji towarów, czyli ISO 2859-1, posługujący się konceptem AQL (Acceptance Quality Limit – Limit Akceptowalnej Jakości). Potocznie rzecz ujmując, jest to wskaźnik ilości mikrodziur w materiale rękawic, badany za pomocą testu wodnego. Minimalny bezpieczny stopień AQL wynosi 1.5. Oznacza to, że na 1000 ml wody wykryto w materiale mikrodziury mniejsze niż 25-50 µm, które nie przepuszczają bakterii i wirusów. Im niższym AQL oznakowane są rękawice, tym wyższy poziom bezpieczeństwa.

Znaczenie piktogramów:

ce  CE, symbol potwierdzający, że produkt spełnia zasadnicze wymagania normatywne
latex  Rękawice z lateksu kauczuku naturalnego, mogą powodować działania alergizujące, włączając reakcje anafilaktyczne
vinyl Rękawice winylowe
nitryl Rękawice nitrylowe
nonsterile  Produkt niejałowy
ju   Produkt jednorazowego użytku
warunki Warunki przechowywania: chronić przed światłem słonecznym i fluorescencyjnym
temp  Warunki przechowywania: przechowywać w temperaturze 5-30oC
suche Warunki przechowywania: przechowywać w suchym miejscu
uszkodzenie   Jakości produktu nie gwarantuje się w przypadku uszkodzenia opakowania
zywnosc    Możliwy kontakt produktu z żywnością
100 Ilość sztuk produktu w opakowaniu (pakowanie wg wagi)
norma388  Symbol wskazujący przebadanie produktu zgodnie z EN 388 z podanymi wartościami odporności na: ścieranie, rozcinanie, rwanie, przekłuwanie
norma374  Symbol ograniczonej ochrony chemicznej produktu wg metodologii badania EN 374
norma374b  Symbol ochrony przed mikroorganizmami na podstawie EN 374

Podział rękawic:

Rękawice podzielić można na dwie podstawowe grupy:
– rękawice chirurgiczne, które przeznaczone są do stosowania w chirurgii inwazyjnej, są to rękawice jałowe oraz
– rękawice diagnostyczne/zabiegowe, które mogą być jałowe lub niejałowe i są przeznaczone do prowadzenia badań medycznych, zabiegów diagnostycznych lub terapeutycznych i obchodzenia się ze skażonym czy zanieczyszczonym materiałem.
Podział taki został wprowadzony w normach zharmonizowanych z dyrektywą medyczną.
Dostępne na rynku rękawice medyczne są wykonywane najczęściej z następujących materiałów: lateks kauczuku naturalnego, winyl, nitryl, polietylen.

1) Lateks – Wykonane z naturalnego lateksu, mają zastosowanie nie tylko w ochronie zdrowia czy kosmetyce, ale w przemyśle spożywczym, kateringu, pracach porządkowych, produkcji farb i lakierów i innych. Surowiec pozyskiwany z drzew kauczukowca, charakteryzuje się znakomitymi parametrami użytkowymi jak rozciągliwość, elastyczność, odporność mechaniczna i chemiczna. Popularnie nazwy ze względu na zastosowanie to zabiegowe lub diagnostyczne. Występują w wersjach pudrowanych – jest to przeważnie skrobia kukurydziana oraz bezpudrowych. Problemem natomiast mogą okazać się alergizujące białka występujące w koloidalnym roztworze kauczuku, z którego powstaje lateks.

2) Winyl – Wykonane z polichlorku winylu (pcv). Występują w wersjach pudrowanych skrobią kukurydziana oraz bezpudrowych. Polecane dla osób z alergią na lateks, a wersja bez pudru uczulonych na skrobię kukurydzianą. Rękawiczki z winylu charakteryzują się odpornością na tłuszcze pochodzenia roślinnego, zwierzęcego oraz ropopochodne jak oleje, smary, rozpuszczalniki. W związku z tym, że nie wchodzą w reakcje z tłuszczami, polecane do przemysłu spożywczego, gastronomi, cateringu. Mogą być również użyteczne przy konserwacji i czyszczeniu maszyn i urządzeń w oparciu o rozpuszczalniki pochodzenia organicznego. Jedynym minusem użytkowym jest zdecydowana mniejsza elastyczność w porównaniu z lateksowymi czy nitrylowymi, dlatego istoty jest odpowiedni dobór do rozmiaru dłoni aby praca była precyzyjna i wygodna.

3) Nitryl – Produkowane są z syntetycznego kauczuku butadienowo-nitrylowego NBR. Do cech charakterystycznych rękawic nitrylowych należy wysoka odporność mechaniczna i chemiczna, a także znakomite parametry użytkowe. Właściwości antyalergiczne rękawiczek nitrylowych to specjalna cecha syntetyków, dlatego polecane są dla osób z alergią lub zagrożonych nią. Polimer nitrylowy z tworzyw sztucznych w 100% jest wolny jest od białek uczulających. Dodatkowo, materiał nie reaguje z tłuszczami wszelkiego pochodzenia, dzięki czemu, stosowany jest z powodzeniem w przemyśle spożywczym, do przerobu ropy naftowej, a także przy produkcji farb i lakierów. Rękawiczki nitrylowe jednorazowe występują w wersji bezpudrowej. Dzięki wysokim właściwością manualnym nadają się idealnie do prac w służbie zdrowia, montażu zaolejonych elementów, w laboratoriach i instytutach badawczych. Wysoka odporność BHP w tym mechaniczna często skorelowana jest z chemiczną oraz bakteriologiczną.
4) Polietylen – Rękawice ochronne foliowe przeznaczone są do prac ogrodniczych, domowych, sanitarnych. Używane przy minimalnym ryzyku. Większość rękawic tego typu dopuszczona jest do kontaktu z żywnością.

Na co zwrócić uwagę przy dostosowaniu rękawic do swoich potrzeb?

1) Przeznaczenie,
2) Normy, które spełniają,
3) Materiał, z którego są wykonane,
4) Rozmiar – rękawica musi być dopasowana do dłoni osoby, która będzie ją nosić. Zbyt małe rozmiary obniżą sprawność manualną, powodują pocenie się dłoni oraz uciskają dłonie, powodując szybsze zmęczenie. Z kolei zbyt duże rękawice zwiększają ryzyko zakażenia i zanieczyszczenia dłoni oraz zmniejszają precyzję pracy,
5) Środek pudrujący – w wielu krajach obowiązuje ustawowy zakaz używania rękawic pudrowanych, zwłaszcza chirurgicznych. Eliminacja środka pudrującego oznacza minimalizację ryzyka zakażeń pooperacyjnych, brak zanieczyszczeń pola i bloku operacyjnego, brak zakłóceń wyników testów laboratoryjnych oraz obniżenie ryzyka chorób zawodowych, w tym kontaktowego zapalenia skóry wywodzącego się z podrażnienia.

 

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *